Ηλεκτρονικό κατάστημα: Συστατικά επιτυχίας ή αποτυχίας;

Όταν αποφάσισα να αγοράσω το MacBook Pro μου που στολίζει τη θέα μου όπου και να βρίσκομαι όταν το έχω μπροστά μου, αρχικά έψαξα σε όλα τα επίγεια καταστήματα ηλεκτρονικών και κλασσικά δεν υπήρχε σε κανένα, ώς συνήθως. Ειδικά τα Mac στην Ελλάδα είναι σαν είδος προς εξαφάνιση. Έπειτα, αναγκαστικά επισκέφτηκα το skroutz., και μολονότι γνώριζα ότι αν έτσι έβρισκα το Macbook Pro θα είχε μπαρκάρει από τουλάχιστον 2-3 λιμάνια, δεν ήθελα να κάνω ηλεκτρονική αγορά ενός μεγάλου και ευαίσθητου προϊόντος από το εξωτερικό. 

Έτσι λοιπόν ο θείος έβγαλε μερικά αποτελέσματα του συγκεκριμένου μοντέλου και αφού απέκλεισα τα περισσότερα λόγω τιμής, κράτησα τα 2, εκ  των οποίων το ένα ήταν ένα γνωστό, όμορφα σχεδιασμένο e-shop από γνωστή εταιρία του χώρου. Αν και δεν ήταν το φτηνότερο, αποφάσισα να το επιλέξω γιατί πίστεψα στη σοβαρότητα της εταιρίας, μιας και αποφάσισε να ξοδέψει ένα σεβαστό ποσό στην υλοποίηση του. Προχώρησα σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους ( όπως κάνω πάντα σε κατάστημα που ψωνίζω για πρώτη φορά ) και αφού βεβαιώθηκα ότι όλα είναι καλά και το μοντέλο είναι διαθέσιμο για αποστολή, προχώρησα σε πληρωμή μέσω της κάρτας μου και έκλεισα τον Mac, ταξιδεύοντας ήσυχος προς το ηλιοβασίλεμα!!

Την επόμενη ημέρα, ο χαρούμενος ήχος του κινητού μου χτύπησε ρυθμικά, και το ίδιο ρυθμικά άρχισε να χτυπά και η καρδιά μου όταν πολύ ευγενικά ειδοποιήθηκα ότι έχει γίνει κάποιο λάθος με την παραγγελία μου και ότι το συγκεκριμένο μοντέλο που αγόρασα δεν υπάρχει στην αποθήκη, ούτε καν στην αντιπροσωπεία, οπότε δεν είχαν ιδέα πότε θα μπορούσα να το έχω. Βεβαίως, μου προτάθηκε να επιλέξω κάτι άλλο από τα προϊόντα που έχουν ( ή δεν έχουν!) στον κατάλογο τους.

Αρνήθηκα, έδωσα εντολή για ακύρωση και η ιστορία έληξε εκεί. Ή μήπως όχι;Από καθαρή καχυποψία ξανά τηλεφώνησα ύστερα από 2 ώρες στο ίδιο κατάστημα και ζήτησα να μάθω για την κατάσταση της παραγγελίας μου. Πολύ ευγενικά και πάλι ειδοποιήθηκα ότι έχει γίνει ένα φοβερό λάθος και δεν υπάρχει στην αποθήκη κτλ κτλ και μήπως θέλω κάτι άλλο! Ξανά έδωσα ακύρωση και αποφάσισα να μην ασχοληθώ ποτέ ξανά με ανθρώπους που έχουν μαλώσει με την ενδοεπικοινωνία και την επικοινωνία με τους συνεργάτες και προμηθευτές τους.

Αμέσως μετά αναγκάστηκα να ελέγχω το πρώτο e-shop στη λίστα του skroutz το οποίο όμως έμοιαζε πραγματικά με βομβαρδισμένο τοπίο και δεν ήξερα καν πώς να παραγγείλω ( όχι, αλήθεια! ). Αναγκάστηκα να επικοινωνήσω τηλεφωνικά μιας και το e-shop αυτό μόνο κατάστημα δεν ήταν και αφού με ενημέρωσαν ότι είχαν το προϊόν, με ρώτησαν με ποια μεταφορική θέλω να γίνει η αποστολή, αν θα κοπεί τιμολόγιο η απόδειξη και όλα τα σχετικά, τελικά έλαβα την τηλεόραση που ήθελα στην πόρτα μου!

Τι διδάχτηκα από αυτή την ιστορία;

Το design του e-shop και η αξιοπιστία της εταιρίας που το σχεδίασε έπαιξε σημαντικό ρόλο στον σχηματισμό μιας εικόνας για το αρχικό ηλεκτρονικό κατάστημα που έκρινα ως ασφαλές περιβάλλον να δώσω τα στοιχεία μου και να κάνω την παραγγελία μου. Η έλλειψη ενδοεπικοινωνίας εκεί όμως και η κακή ενημέρωση και συγχρονισμός της αποθήκης με τον ηλεκτρονικό κατάλογο, ουσιαστικά το κακό e-business management και η ανεπαρκής τεχνολογία, έπαιξαν τον κύριο λόγο που δεν κέρδισε η συγκεκριμένη εταιρεία, τα δικά μου χρήματα. Δηλαδή δεν μπορούσαν έχουν ζωντανή συνομιλία στο κατάστημά τους και να κάνουν την ζωή των πελατών τους εύκολη?

Η επικοινωνία και η ευγένεια των ανθρώπων της οικογενειακής επιχείρησης που επέλεξα και η βήμα προς βήμα εξυπηρέτηση μου, είχε ως αποτέλεσμα να πληρώσω και να λάβω το προϊόν μου, ωστόσο έχασαν την αρχική μου “ψήφο” λόγω κακού e-Περιβάλλοντος και δεν θα ήθελα να αγοράζω online από εκεί. Στην ουσία μόνο ένα τηλέφωνο μου παρείχε.

Γενικό συμπέρασμα;

Στο internet δεν κερδίζει ο πιο φωνακλάς ή ο μεγαλύτερος. Κερδίζει ο πιο έξυπνος, ο πιο δυνατός, και ο πιο εξυπηρετικός. Ένα e-shop που έχει και τα τρία κερδίζει τον αγώνα άνετα, και ένα τέτοιο ηλεκτρονικό κατάστημα είναι το ErgosShop και ErgosShop Enterprise.